Skip to content

‘Ik dien een aanklacht tegen je in!’

‘Ik dien een aanklacht tegen je in! Jullie mishandelen me allemaal, vooral mijn kinderen!’, roept hij me toe. In zijn woede spuugt hij zijn kunstgebit uit en gooit hij zijn stoel achterover. Hij springt overeind en loopt kwaad richting de achterdeur. Als hij merkt dat deze op slot zit, loopt hij terug naar de tafel waar ik aan zit. Ik voel dat de haren op mijn armen overeind gaan staan, wanneer hij dreigend richting mij komt. ‘Ga eens zitten, ik heb het beste met je voor en je geeft me niet de kans om mijn verhaal te doen’, zeg ik op rustige doch dringende toon.
Na dit enkele malen herhaald te hebben, keert de rust terug. Hij komt weer naast me zitten, ik hou gepaste afstand en zorg ervoor dat ik via de andere kant meteen weg kan zodra hij weer door het lint gaat. Het blijkt in dit gesprek gelukkig niet meer nodig; hoe plotseling hij boos werd, even plotseling slaat zijn stemming weer om naar de meest hartelijke en overdreven vriendelijke persoon die hij ook kan zijn. Bij mijn vertrek krijg ik spontaan een knuffel van de man.
‘S Avonds lees ik in de rapportage dat de man met spullen naar mijn collega heeft gegooid, wederom uit woede. De woede richt zich niet zozeer op ons, maar meer richting de kinderen. De kinderen, die naar zijn weten nooit langskomen, maar in werkelijkheid vrijwel dagelijks telefonisch contact met hem hebben en wekelijks op bezoek komen.
De volgende ochtend overleg ik de situatie met de behandelend arts. De arts geeft aan dat de man mogelijk toch meer gebaat is bij psychiatrische hulpverlening in plaats van de thuiszorg die wij bieden. Dit had ik eerder ook al bedacht en ik had al geïnformeerd bij een organisatie die dit wel kan leveren, het resultaat is even schrikbarend als voorspelbaar: er is een wachtlijst van vijf maanden. Vijf maanden overbruggen met thuiszorg, regelmatig een woedende man die vergeet wat zijn kinderen allemaal voor hem doen, die collega’s een onveilig gevoel geeft en die niet gelukkig is. Het is een kille werkelijkheid van de zorg.

 

 

Heb je na het lezen van mijn blog toch kriebels gekregen om te gaan werken of een keer mee te lopen in de (thuis)zorg? Super, je bent altijd van harte welkom!

Neem eens een kijkje bij op website met de actuele vacatures in de mooiste en meest huiselijke sfeer van Brabant: werken in de (thuis)zorg.

No comments yet

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: