Skip to content

‘Dankjewel voor de uitleg’

‘De volgende meneer waar we naar toe gaan, is een man van eind tachtig die een hersenbloeding heeft gehad en daarna dementie heeft gekregen.’ zei ik, tegen de stagiaire die naast me in de auto zat. Ondertussen keek ze in het dossier en las in het dossier niets over de dementie. Ze vroeg me dan ook of dit wel klopte. Ik vond het vreemd, ik dacht echt dat de diagnose al gesteld was en dat dit ook in zijn dossier zou staan. Wel wist ik dat hij ondertussen door de huisarts was doorverwezen naar de geriater in het ziekenhuis. Voornamelijk voor algehele achteruitgang, in combinatie met wat specifiekere problemen.

Na enige tijd kreeg ik een brief te zien van de geriater waarin de testuitslagen stonden. De uitslagen wezen in de richting van dementie, maar konden nog geen duidelijke diagnose verschaffen. Hierdoor ging de geriater door met onderzoeken. Er volgt een scan van de hersenen, waaruit men opmaakt dat er inderdaad sprake is van dementie.

De man had zelf ook al een aantal jaar door dat zijn geheugen hem af en toe in de steek liet. Hij probeerde hier geen aandacht aan te schenken en te genieten van al het moois dat hij in het leven tegen kwam. Samen met zijn vrouw redde hij het nog goed thuis. De taken in het huishouden waren goed verdeeld, en ze kregen eens per week ondersteuning van de huishoudelijke hulp. De kinderen kwamen minimaal eens per week over de vloer, liefst vaker. Al met al gaf hij aan een erg gelukkig leven te hebben.

De diagnose dementie kwam dan ook rauw op zijn dak vallen. Hij had niet verwacht dat zijn geheugenverlies gerelateerd was aan een ziekte. Ik kom bij hem voor een gesprek over de diagnose. In het ziekenhuis had hij, na het horen van het slechte nieuws, geen informatie meer in zich op kunnen nemen. Het was voor hem allemaal even teveel geworden. Thuis leg ik hem uit welke vorm hij precies heeft, wat het verloop (mogelijk) zal gaan zijn en wat hij kan verwachten van de thuiszorg. We besluiten ook een zorgtrajectbegeleider in te schakelen. Dit is een verpleegkundige, gespecialiseerd in dementie bij mensen die nog thuis wonen en begeleidt hen door het zorglandschap heen.

Na het gesprek pakt hij mijn hand kort vast. Hij bedankt me, met een glimlach en een traan in zijn ooghoek. ‘Dankjewel voor de uitleg’, voegt hij er zacht aan toe.

Heb je na het lezen van mijn blog kriebels gekregen om te gaan werken of een keer mee te lopen in de (thuis)zorg? Super!

Neem eens een kijkje op de website met de actuele vacatures in de mooiste en meeste huiselijke sfeer van Brabant: Werken in de (thuis)zorg.

No comments yet

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: