Skip to content

‘Die kan ik vertrouwen’

Een oudere man doet de voordeur open, nadat ik heb aangebeld. ‘Ik heb je gemist’, begint de man het gesprek. Het raakt me, maar ik zie het ook als een groot compliment. Tijdens het gesprek dat volgt, valt het me op dat de stress-tremoren, die tijdens onze eerste gesprekken nog sterk aanwezig waren, waren verdwenen. Ik benoemde dit, waarna hij aangaf dat hij zich zo op zijn gemak voelde bij mij; ‘het voelde vanaf het eerste moment vertrouwd… Ik zag je en dacht: die kan ik vertrouwen’.

Na een kort gesprek, ga ik verder op route. Bij het afscheid leg ik kort mijn hand op zijn schouder. Hij raakt mij hand aan en bedankt me voor mijn tijd. In de auto denk ik na over het gesprek, deze man vertrouwt me volledig, ondanks dat hij bijna vier keer mijn leeftijd is. Ik vind het indrukwekkend hoeveel ik kan betekenen met zo’n klein bezoek aan hem. Écht persoonlijke aandacht voor de persoon achter het ziektebeeld, dat is voor mij persoonsgerichte zorg. Ik ben dankbaar dat ik dit in de wijk zo vaak kan toepassen en dat ik het effect ervan direct kan zien. Prachtig.

 

Heb je na het lezen van mijn blog toch kriebels gekregen om te gaan werken of een keer mee te lopen in de thuiszorg? Super, je bent altijd van harte welkom!

Neem eens een kijkje bij op website met de actuele vacatures in de mooiste en meest huiselijke sfeer van Brabant: werken in de (thuis)zorg.

One Comment Post a comment
  1. Helmuth #

    Mooi Jelle

    1 juni 2018

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: