Skip to content

‘Ik zit de hele dag in de stoel, ik kan niet naar buiten’

Al enige keren had ik in de rapportage zien staan dat mevrouw een pijnscore van 10 op een schaal van 1-10 aangaf. 10, de ergste pijn die je ooit hebt meegemaakt, en dat terwijl ze toch al een behoorlijke lijst aan pijnstillers gebruikt. Ze schuifelde naar de deur om deze voor mij te openen. Ze had de voorkant van haar pantoffels opengeknipt, zodat ze minder druk ervoer aan haar voeten, maar wat er des te vreemder uit zag. Ze begroette me vrolijk en liet me binnen. Wat raar, de hoogste pijnscore en toch vrolijk de deur openen voor mij…

Ze liep voor me uit naar binnen, met gekromde rug achter de rollator, waar ze sinds enkele jaren onafscheidelijk mee was verbonden. Ze plofte neer in de grote luie stoel die pontificaal in de woonkamer aanwezig was. Ik schoof een stoel van de eettafel dichterbij, omdat ze slechthorend is. Als ik vraag hoe het met haar gaat, geeft ze aan dat het eigenlijk z’n gangetje gaat, maar dat ze niet naar buiten kan van de pijn. De pijn kost haar zoveel energie, dat ze tot niks meer in staat is en het liefst de hele dag in haar stoel zit. Ondanks haar verhaal, vind ik het lastig te geloven dat ze zoveel pijn heeft, gezien mijn observaties. Ze lacht tijdens het gesprek, oogt enkel somber als we het hebben over haar pijn en wanneer ik ook maar naar haar been wijs, grijpt ze haar been vast omdat ze hier zoveel last van heeft. Pijn; een lastig fenomeen dat altijd subjectief moet worden geïnterpreteerd, ‘Als iemand aangeeft pijn te hebben, heeft diegene pijn’. In het ziekenhuis werd mij geleerd pijn te verhelpen met medicatie, injecties en morfinepompen. In de thuiszorg leerde ik dat pijn, naast een medisch probleem, een groot verpleegkundig probleem is. Een probleem waar door verpleegkundigen dus ook op geanticipeerd kan worden.

Tijdens het douchen praatte ze volop; over haar kinderen, over het nieuwe tuinset dat ze zou gaan kopen en over vroeger. Ze geeft tijdens het douchen geen enkele keer pijn aan. Bijzonder, gezien de hoge pijnscore. Ik besluit de verpleegkundige interventies ‘afleiding’ en ‘humor’ toe te passen om haar de pijn op dat moment te doen vergeten. Het lijkt te werken, tot ik weer wil vertrekken na het douchen. De pijn is terug. De woorden die ze eerder tijdens het zorgmoment had uitgesproken (‘ik zit de hele dag in de stoel, ik kan niet naar buiten’), triggeren mij. Ik begin te vermoeden dat er meer sprake is van eenzaamheid en dat ze behoefte heeft aan sociaal contact, en dat ze daarvoor pijn als middel gebruikt. Haar familie woont niet om de hoek en ze durft buiten niet meer te lopen, komt alleen in de rolstoel buiten, als iemand haar duwt. En daar is het probleem: er is eigenlijk niemand die eens met haar naar buiten kan om een boodschap te gaan doen of een gezellig ommetje met haar kan maken.

Dezelfde dag nog stuur ik een mail naar mijn collega die de verantwoordelijkheid draagt voor de zorgverlening van mevrouw; of ze een vrijwilliger voor mevrouw kan gaan zoeken. ‘Een vrijwilliger zoeken’, het blijkt inderdaad een zoektocht, een groot tekort aan vrijwilligers, zoals in heel Nederland een probleem is. Zeker als het gaat om een vaste vrijwilliger, zodat er een band kan ontstaan tussen de twee. Mijn respect voor alle vrijwilligers in de zorg in Nederland is groot, met name de vrijwilligers die zich inzetten voor onze ouderen, en dat wordt te weinig gezegd.

Tot op heden is er nog geen vrijwilliger gevonden die gekoppeld kan worden aan deze lieve oude dame. Wie wil er samen met haar op uit en kwaliteit toevoegen aan haar leven?

 

Heb je na het lezen van mijn blog toch kriebels gekregen om te gaan werken of een keer mee te lopen in de thuiszorg? Super, je bent altijd van harte welkom!

Neem eens een kijkje bij op website met de actuele vacatures in de mooiste en meest huiselijke sfeer van Brabant: werken in de (thuis)zorg.

volunteer-1550328_960_720

One Comment Post a comment
  1. Joke #

    Mooi geschreven. Triest om op deze wijze oud te worden. Ik hoop dat er snel een vrijwilliger voor deze dame gevonden wordt!

    8 juni 2018

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: