Skip to content

‘Kijk eens!’

Eigenlijk was hij zijn hele leven al te zwaar geweest. Op de foto’s die verspreid aan de wanden hangen, zie je duidelijk dat het overgewicht niet iets is van de afgelopen jaren. De ziektebeelden die hij heeft, sluiten ook aan bij zijn overgewicht: suikerziekte, hartfalen en een verminderde nierfunctie. De functie van de nieren is zo slecht, dat hij een aantal keer per week naar de nierdialyse in het ziekenhuis moet. Dit heeft invloed op zijn hele leven. De dagen van de dialyse bestaan uit opstaan, de zorg door de thuiszorg, in de taxi en naar het ziekenhuis. Een uur of vier op de afdeling en dan weer wachten op de taxi. Pas tegen het avondeten is hij weer thuis.

We merken dat hij niet lekker in zijn vel zit. Hij klaagt over kleine dingen, terwijl hij normaliter juist heel vriendelijk is. Als ik hem hierop aanspreek, breekt hij. ‘Het ligt ook helemaal niet aan jullie’, zegt hij met tranen in zijn ogen, ‘ik ben helemaal afhankelijk en wordt iedere dag geleefd’. Hij zegt dat hij niks kan doen aan zijn ziekten en dat hem dit allemaal maar overkomt. Ik geef aan dat zijn leefstijl, een gebrek aan beweging en een ongezond voedingspatroon, niet bijdragen aan zijn gezondheid. Ergens snapt hij dit wel, maar toch legt hij de schuld bij anderen. De dokter heeft hem medicijnen voorgeschreven in het verleden, waar hij door is aangekomen. Dat lag niet aan de leefstijl, maar aan de medicatie, geeft hij aan. Ik vertel hem dat de medicatie inderdaad ook een rol kan spelen, maar dat het altijd een combinatie van factoren is. Hij vindt het lastig om te geloven en om hier mee om te gaan. Zijn leven lang legt hij de schuld al naast zich neer en nu wordt hij er ineens op aangesproken dat hij er zelf ook een verantwoordelijkheid in heeft.

Het werkt voor hem niet om ineens drastisch zijn leefstijl om te gooien. Samen bespreken we dat we er in stapjes aan gaan werken. We gaan beginnen met de vochtbeperking: hij mag maximaal 1,5 liter per dag drinken en houdt zich hier niet altijd aan. Hij weet ook eigenlijk niet waarom hij deze beperking opgelegd heeft gekregen. Ik leg het hem uit: vanwege zijn slechte nierfunctie en zijn verminderde werking van het hart is het noodzakelijk om niet teveel te drinken. Ik geef hem daarnaast ook een informatiefolder over de vochtbeperking en geef hem een lijst om bij te houden hoeveel hij drinkt op een dag.

Twee weken later ben ik weer bij hem. Hij laat me trots zijn lijst zien waarop hij heeft bijgehouden hoeveel hij per dag drinkt. Door te werken aan doelen, die behapbaar zijn voor hem, zie ik dat hij opleeft. Hij ziet in dat hij meer kan dan hij dacht. Focussen op wat wel lukt; dat is voor hem de uitdaging en maakt het leven leuker voor hem. We zijn er nog niet, maar de eerste stap is gezet.

 

Heb je na het lezen van mijn blog kriebels gekregen om te gaan werken of een keer mee te lopen in de (thuis)zorg? Super!

Neem eens een kijkje op de website met de actuele vacatures in de mooiste en meeste huiselijke sfeer van Brabant: Werken in de (thuis)zorg

No comments yet

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: