Skip to content

‘Laat die revalidatie maar komen!’

'Dhr 'x' is gevallen', stuurt een collega me, met de vraag erbij of ik de rapportage in het dossier kan lezen. In de rapportage zie ik een uitgebreid verhaal terug van wat er een uur geleden is gebeurd. De man was door mijn collega's op de grond aangetroffen. Hij lag op zijn zij en gaf erg veel pijn in het bovenbeen aan. Door het afwerken van de vaste procedure na een val, kwamen mijn collega's tot de conclusie dat dit het enige letsel was.

Read more

‘Ik ga hem missen, als hij er niet meer is’

Hij heeft een tijd geleden een hersenbloeding gehad. Het gevolg was duidelijk: een halfzijdige verlamming en een spraakgebrek. Hij denkt dat hij volledige zinnen uitspreekt, maar in werkelijkheid brabbelt hij. Er komt af en toe een keer een verstaanbaar woord: zijn voornaam, of het woord 'ja'. Voor de rest is het voor mij onverstaanbaar.

Read more

‘Hey! Jou ken ik uit de krant!’

'Hey! Jou ken ik uit de krant!', zegt de vriendelijk lachende ambulanceverpleegkundige, zodra hij het huis binnen stapt. Enige tijd geleden was een foto van me gebruikt voor een advertentie van de RSZK.

Read more

‘Wat ben ik blij dat je opneemt!’

'Wat ben ik blij dat je opneemt!', begint mijn collega het telefoongesprek. 'Er moet bij een client een katheter verwisseld worden... zou jij dat willen doen?'. 'Natuurlijk', reageer ik. Daarna vraag ik door: waarom heeft de client een katheter? Waarom moet deze nu worden verwisseld? Is er een opdracht van de arts aanwezig? Het blijkt te gaan om een vrouw die nog maar kort te leven zal hebben. De schatting is een paar dagen. De huidige katheter is verstopt en moet daarom worden verwisseld. Het klinkt als een eitje, ik heb immers de dag ervoor nog een katheter verwisseld. Maar helaas, niks bleek minder waar....

Read more

‘Ik zou niet weten wat ik zonder jullie zou moeten!’

Het is tien over zeven in de ochtend, als ik mijn computer aanzet om aan de slag te gaan. We hebben net, met het team dat vandaag werkt, een gezamenlijke start van de dag gemaakt. De taken zijn verdeeld en alle collega's zijn onderweg naar de eerste clienten. Er komt een alarmering binnen en ik besluit mijn computer nog even te laten voor wat het is, en de alarmopvolging te doen. In de auto, onderweg naar het opgegeven adres, bedenk ik wat er aan de hand kan zijn. Zou ze zijn gevallen?

Read more

‘Oh, en een paar bockbiertjes!’

Het was weken geleden dat ik voor het laatst een avonddienst had gewerkt. Het was daarom even zoeken naar wat er bij de zorgvragers, waar ik deze avond kwam, moest gebeuren. Van het ondersteunen met het innemen van de medicatie tot het naar bed begeleiden, het kwam allemaal voorbij. Na een paar uur werken, keek ik op de klok. Ik liep een minuut of tien achter. Balen. Snel de auto in en op naar de volgende, in het naastgelegen dorp....

Read more

‘Ah lekker, jam!’

Hij had Parkinson, en kon daardoor niet stil blijven zitten in zijn stoel. De tremoren waren duidelijk aanwezig. Hij woont op dat moment nog thuis, in een gelijkvloerse woning waar hij al jaren woont. Het valt me op dat hij vaker de dagelijkse dingen vergeet. Hij vergeet op tijd te eten, het eten in de koelkast is af en toe beschimmelt en het gewicht loopt terug. Daarnaast vergeet hij regelmatig welke dag het is en wat er die dag moet gebeuren....

Read more

‘Nee joh, dat doe ik allemaal zelf!’

Enkele jaren geleden was de diagnose dementie gesteld. Het was haar rauw op haar dak gevallen, maar ze was de diagnose al snel weer vergeten; een geluk bij een ongeluk bij dementie. Ze had ook niet door dat ze dingen vergat. Wanneer je haar een vraag stelde, draaide ze net zo lang om het antwoord heen, dat je zelf de vraag vergat. Als ze dan antwoord gaf, verdraaide ze ook nog eens de werkelijkheid en vulde ze het stuk dat ze niet wist op met fantasie. Een gesprek met haar was hierdoor vaak bijzonder. Antwoorden waarbij je niet wist wat werkelijkheid en wat fantasie was, wat maakte dat je niet goed wist wat nou echt klopte.

Read more

“Hij heeft vannacht weer niet geslapen”

Tijdens mijn vakantie was de pijn erger geworden. Plotseling, zonder aanleiding. De praktijkondersteuner van de huisarts was op huisbezoek geweest en had de ergotherapeut ingeschakeld. De ergotherapeut was geweest, maar had niks voor hem kunnen betekenen. De pijn bleef aanwezig en minderde niet....

Read more

‘Dankjewel voor de afgelopen dagen’

Ik zie twee jongens van een jaar of tien druk in de weer met een pakket kindervuurwerk. Allebei goed ingepakt met een sjaal en een muts op, een aansteeklont in de hand. Ze rennen hard weg als de lont van het rotje brand en staan na de knal te springen van blijdschap. Het is een mooi gezicht, herkenbaar ook. Vroeger was ik net zo. Met een glimlach op mijn gezicht rij ik verder. Linksaf, eerste huis rechts, en ik ben er....

Read more