‘Ik denk dat ik vandaag dood ga’

De huisarts vraagt of ik een katheter wil inbrengen bij een man. De man ken ik amper, hij krijgt zorg van een ander thuiszorgteam waar ik op dat moment voor inval. Tussen neus en lippen door vertelt ze erbij dat de man getest is op het COVID-19-virus en dat de uitslag nog niet binnen is. Dat maakt het inbrengen van de katheter een stuk gecompliceerder: in pak, met een beslagen beschermbril op, waar je amper doorheen kunt kijken. Met steriele handschoenen die ik over de onsteriele handschoenen aantrek. Ook is de man terminaal en is zijn levensverwachting enkele dagen tot misschien een tweetal weken. Kortom; een uitdaging….

‘Dat wil ik niet meer’

Vandaag deel twee van het tweeluik over een bijzondere vrouw met COVID-19…. Iedere dag gaat het een beetje achteruit. Tot ik op een ochtend binnenstap en haar zie zitten. Ze zit met haar ogen dicht, rode blosjes op haar wangen en ik zie dat ze sneller ademt dan normaal. Ze is uitgeput. Desondanks voelt ze zich niet ziek of benauwd; typerend voor het virus, maar daardoor ook extra verraderlijk. Het zuurstofgehalte in het bloed is Lees meer…

face mask on blue background

‘Dat stelt me gerust’

Het valt mijn collega op dat de vrouw plotseling hoest en verhoging heeft. Dit past niet bij het ‘normale beeld’ wat we normaliter bij deze vrouw zien. Direct besluit ze om een COVID-19 test af te nemen en beschermd te gaan verplegen, oftewel de vrouw in thuisisolatie te plaatsen en in volledig pak naar binnen te gaan. Het leek mij in eerste instantie een vrij rigoreuze maatregel, maar ik sta volledig achter mijn collega als ze het noodzakelijk acht om een test af te nemen….

‘Dat is toch niks voor mij’

Sinds het overlijden van zijn vrouw, komt hij zelf ook veel minder vaak buiten. Het valt op dat hij zich meer terugtrekt en minder uitgebreid zijn verhaal doet. Als ik met hem het gesprek aanga, blijkt dat de eenzaamheid hem nekt. Hij voelt zich wel gehoord door de thuiszorg, en ook zeker door zijn kinderen. Echter heeft hij toch het gevoel alleen te zijn. Er alleen voor te staan….

shallow focus photo of paint brushes

‘Het zal wel niks zijn’

Vorige week plaatste ik een verhaal waarin ik vertelde dat alle collega’s van het team negatief getest waren op COVID-19, nadat ze contact hadden gehad met een positief geteste client. Een paar dagen na de eerste test, liet ik mezelf nog een keer testen, omdat ik klachten had gekregen. Helaas pakte deze test anders uit en bleek dat ik het virus zelf had opgelopen….

‘Ik heb nergens last van’

Uit de rapportage haal ik dat de man in kwestie, in de negentig, hoest, koorts heeft en dat de arts antibiotica heeft voorgeschreven in verband met een longontsteking. Bij mij gaan direct alle alarmbellen af; alle symptomen wijzen op een mogelijke besmetting met het COVID-19-virus. Natuurlijk kan ik het niet met zekerheid zeggen, maar de verdenking is er wel. Dat is vreemd: de man in kwestie komt eigenlijk vrijwel nergens meer, zeker niet zelfstandig. Hoe kan hij dan besmet zijn geraakt?