‘Dit sleept me er doorheen’

We gaan week vijf van de ‘intelligente lockdown’ in. De nieuwsberichten worden langzaam positiever en bieden een heel klein beetje hoop. Desondanks zien we in de praktijk nog steeds veel ouderen ziek worden en overlijden. Wel neemt de stress af en normaliseren we de zorg zoveel mogelijk. De capaciteit van onze thuiszorg staat (nog) niet onder extreme druk en we staan klaar om patiënten uit het ziekenhuis thuis op te vangen. Daarnaast zie ik dat advance care planning meer begint te leven: mensen denken meer na over wat ze nog willen qua medische behandelingen en of ze nog wel naar het ziekenhuis willen als ze ziek worden….

‘Binnenkort ga ik naar mijn man’

De alarmcentrale belt op en vertelt dat de vrouw in kwestie naar het toilet wilde, maar halverwege zo uitgeput was dat ze geen stap meer kon verzetten. Het gevolg was een natte broek en een plas urine op de vloer. Ze stond nog bij het voeteneind van haar bed, omdat ze niet voor- of achteruit kon. Nadat ik mijn volledige isolatiekleding aan had getrokken, inclusief handschoenen, mondmasker en bril, loop ik bij haar naar binnen. Ze staat met een verwilderd kapsel en lichte paniek in haar ogen in haar natte pyjamabroek bij het voeteneind. Het is aandoenlijk om haar zo te zien staan….

Van mens tot mens.

Door de ontwikkelingen rondom het Corona-virus heeft onze organisatie een paar weken geleden een speciaal Corona-thuiszorgteam opgezet. Fysiek zwaar werk, door de isolatiekleding voelt het als werken in een sauna. Mentaal nog zwaarder werk. Je bouwt in een paar dagen of weken een sterke band op met de cliënten en familie. Het sterftepercentage is hoog en een groot deel van de cliënten is behoorlijk ziek. Gemiddeld komen er per dag twee nieuwe aanmeldingen bij, waardoor het aantal cliënten flink oploopt. Vechten aan de frontlinie van het virus; het is zwaar, maar dankbaar. Na de diagnose voeren we samen met de huisarts een gesprek met de cliënt over zijn/haar behandelwensen. De meesten van de cliënten kiezen voor optimale behandeling thuis. De cliënten kiezen ervoor om niet naar het ziekenhuis te gaan met de klachten, maar om in de vertrouwde omgeving te blijven. Geen beademing, maar zo nodig wel zuurstof. In enkele dagen zien we forse aftakeling….

‘Dat gaan we doen’

De situatie is onwerkelijk. Het ene moment is er nog niks aan de hand, het volgende moment zijn alle grote evenementen afgelast en sluiten winkels de deuren. Op straat is het (gelukkig) steeds rustiger. Het besef van de impact van het virus dringt langzaam bij mensen door. We bereiden ons voor, maar op wat? Op iets onwaarschijnlijk groots: een situatie waarin we als zorgverleners niet iedereen zo goed kunnen helpen als we zouden willen, maar ons best gaan doen om toch zoveel mogelijk mensen te helpen. Het voelt onwerkelijk dat heel Nederland afgelopen woensdagavond voor alle zorgverleners (en andere kritieke beroepen) heeft geklapt….