Skip to content

‘Voor mijn kleindochter’

Met de sleutel uit het sleutelkluisje open ik de voordeur. Ik loop de nog koude gang binnen en klop zachtjes op de deur naar de woonkamer. Ik duw de deur open en mijn blik ontmoet die van haar. Ze glimlacht naar me, ‘ha jongen, ben je er weer?’, vraagt ze. Ze is bezig met het maken van een deken, ‘voor mijn kleindochter’, vertelt ze me. Ze vraagt of ik nog in Eindhoven woon. Nadat ik haar vertel dat ik daar niet woon, vraagt ze of ik weer in het dorp ben komen wonen. Ze denkt dat ik haar oude buurjongen ben. Ik laat het zo, het schept vertrouwen bij haar.

Een dag eerder is ze boos uitgevallen tegen mijn collega, omdat ze niet zelfstandig bij haar medicatie kon. De medicatie was namelijk een paar dagen eerder in een kluisje gelegd, omdat ze zichzelf teveel insuline had toegediend. Ze was vergeten dat de dosering door de huisarts flink was aangepast en had de oude dosering gehanteerd. Zodoende help ik haar met de juiste dosis insuline in te stellen en laat haar zichzelf injecteren. Als ik haar de medicatie overhandig, zie ik dat ze blij is dat ze het zelf mag doen. Ik doe het bewust, om haar zoveel mogelijk de regie te laten houden, om haar het idee te geven dat ze nog zelfstandig is.

Als ik afscheid neem, gaat ze weer in de stoel zitten. Met de deken in haar ene hand en een naald in de andere. De deken moet af, ‘voor mijn kleindochter’ voegt ze er trots aan toe.

Twee dagen later zie ik haar wanneer ze in de huiskamer van de dagbesteding zit. Een, voor haar, veel te grote stoel, voeten omhoog en met een kop thee op het tafeltje naast haar. Het is een mooi gezicht, ze ziet er tevreden uit. Na een kort praatje zegt ze dat me iets moet laten zien. Ze staat op uit de stoel en loopt naar de boodschappentas in de hoek van de huiskamer. Uit de tas komt de deken in wording naar boven en ze laat de deken aan me zien. ‘Voor mijn kleindochter’, zegt ze. Ik kijk haar aan en glimlach, haar ogen twinkelen van trots.

Heb je na het lezen van mijn blog toch kriebels gekregen om te gaan werken of een keer mee te lopen in de (thuis)zorg? Super!

Neem eens een kijkje op de website met de actuele vacatures in de mooiste en meeste huiselijke sfeer van Brabant: Werken in de (thuis)zorg.

Foto: © Natasja de Vries

No comments yet

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: