Skip to content

‘Word ik nog wel beter?’

Het was winter. De griepepidemie was al enkele weken bezig. Veel van onze cliënten hadden de griep, evenals een aantal collega’s. Ondanks de griepprik, had ik zelf ook ruim een week ziek op de bank gelegen. Toen ik weer aan het werk ging, kwam ik bij haar.

Zij had ook de griep en lag beneden in de woonkamer op een bed. Uit het dossier kon ik halen dat ze al een dag of vijf flink ziek was en dat er nog geen verbetering zichtbaar was. Ze had flinke koorts, hoofdpijn, buikpijn en braakte regelmatig. Ze voelde zich belabberd.

Terwijl ik haar op bed verzorgde, gaf ze aan dat ze bang was het niet te zullen overleven. Ze had zich immers niet vaak zo ziek gevoeld. ‘Word ik nog wel beter?’, vroeg ze me. Ik zag de angst op haar gezicht. ‘Maar natuurlijk wordt U beter!’, reageerde ik opgewekt. Ik pakte haar arm vast en zei dat ik wel even een kopje thee voor haar zou gaan zetten. Dat wilde ze wel.

Met de kop thee in mijn handen, liep ik terug naar haar bed. ‘Ik heb er extra veel afweerstoffen in gedaan!’, zei ik, terwijl ik de thee overhandigde. Ze keek me verbaasd aan. Ze begon te lachen, omdat ze van mijn gezicht kon aflezen dat ik het niet serieus bedoelde. Van de angst die ze zojuist nog had, was niks meer te zien.

Voor mij is dit goede zorg: iemand gerust kunnen stellen. Empathie kunnen tonen en humor inzetten als interventie. Ervoor zorgen dat deze dame zich niet de rest van de dag druk maakt over of ze zal overlijden door de griep of niet. En er daardoor ook voor zorgen dat ze weer een fijne dag heeft. Dat maakt dat ik zo’n mooi en fijn beroep heb!

Een paar dagen later knapte ze op. Ondertussen zijn we ruim een jaar verder en kom ik nog regelmatig bij haar over de vloer.

Heb je na het lezen van mijn blog kriebels gekregen om te gaan werken of een keer mee te lopen in de (thuis)zorg? Super!

Neem eens een kijkje op de website met de actuele vacatures in de mooiste en meeste huiselijke sfeer van Brabant: Werken in de (thuis)zorg.

No comments yet

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: