Skip to content

Posts from the ‘Palliatief terminale zorg’ Category

‘Ik zal het lijden van de zorgvrager verlichten’

Het begin van de nacht was rustig verlopen. Ze sliep rustig, haar man lag naast haar. Halverwege de nacht veranderde dat. Het slaapmiddel dat mijn collega haar de vorige avond had gegeven, werkte niet voldoende. Ze werd onrustig en ze wilde, over het bedhek heen, uit bed klimmen. Staan lukte haar al weken niet meer, laat staan lopen. Haar man pakte haar daarom stevig vast en probeerde haar zo goed en zo kwaad als het ging in bed te houden. Na een minuut of vijf werd ze rustiger en sliep ze verder....

Read more

‘Wilt u liever een dun laken?’

Het is een warme zomerdag, ruim 35 graden. Ik ben weer aan het werk, na mijn vakantie en wordt meteen uit mijn vakantiegevoel getrokken door een ongerust telefoontje van mijn collega. Ze is bij een vrouw van in de tachtig met uitgezaaide kanker. Ze vertelt me dat de vrouw koorts en een hele lage bloeddruk heeft. De vrouw eet al een tijdje niet meer en brengt steeds meer tijd van de dag in bed door. Ik stem met mijn collega af dat ik eraan kom….

Read more

‘Ik ben palliatief, nog niet terminaal’

'Ik ben palliatief, nog niet terminaal', zei ze door de telefoon. Oke, ze zal dus vermoedelijk binnen een jaar overlijden, maar nog niet binnen drie maanden. Ik belde om een afspraak te maken voor een huisbezoek. De huisarts had aangegeven dat hij wilde dat er zo snel mogelijk een wijkverpleegkundige langs kwam bij de vrouw. Ze woont samen met haar partner, die flink wordt belast door de toenemende zorgvraag van haar. Zij heeft hartproblemen. Hierdoor is ze bij iedere stap of beweging benauwd. Tijdens het telefoongesprek vertelt ze dat ze verwacht binnen afzienbare tijd volledig in bed te moeten blijven en niet meer uit bed te kunnen komen. Ze is in de afgelopen paar jaar flink afgevallen en eet of drinkt nog maar nauwelijks….

Read more

‘Wat mag er allemaal mee?’

Al een half jaar ontving hij thuiszorg van ons. De thuiszorg was gedurende het half jaar uitgebreid. Nu kwamen we er twee keer per dag. Iedere keer als ik hem zag, vond ik dat hij hard achteruit ging. We hadden het vrijwel wekelijks over de dood. Over wat hij zou willen, over euthanasie, over het vastleggen van zijn wensen en over waar hij zou willen overlijden. Daarnaast praatten we ook over hele andere dingen: hij vertelde me hoe zijn leven was geweest. Soms praatten we ruim een uur, waarna hij me steevast bedankte en vermoeid zijn bed in kroop. Het kostte hem zichtbaar meer moeite en ik had met hem te doen. Hij had alles voor na zijn dood al geregeld en was er klaar voor, zo zei hij zelf.

Read more

‘Sorry voor net he’

Ze was boos, waarom wist ik nog niet. Ze wilde me niet binnen laten. Terwijl ik haar probeer te overtuigen, zet ik subtiel mijn voet tussen de deur, zodat ze deze niet dicht kan duwen.

Ze is al een jaar in zorg bij ons. In het begin hielp ik haar meerdere keren per week, als enige. Ze wantrouwde de wereld. Zo ook de thuiszorg. Ik had een ingang gevonden, waardoor ik haar wel mocht verzorgen. Na de eerste paar weken, introduceerde ik een collega en langzaam werd de zorg opgebouwd. Ze vertrouwde me en vertelde me veel over wat haar bezig hield....

Read more

‘Ik ga hem missen, als hij er niet meer is’

Hij heeft een tijd geleden een hersenbloeding gehad. Het gevolg was duidelijk: een halfzijdige verlamming en een spraakgebrek. Hij denkt dat hij volledige zinnen uitspreekt, maar in werkelijkheid brabbelt hij. Er komt af en toe een keer een verstaanbaar woord: zijn voornaam, of het woord 'ja'. Voor de rest is het voor mij onverstaanbaar.

Read more

‘Hey! Jou ken ik uit de krant!’

'Hey! Jou ken ik uit de krant!', zegt de vriendelijk lachende ambulanceverpleegkundige, zodra hij het huis binnen stapt. Enige tijd geleden was een foto van me gebruikt voor een advertentie van de RSZK.

Read more

‘Wat ben ik blij dat je opneemt!’

'Wat ben ik blij dat je opneemt!', begint mijn collega het telefoongesprek. 'Er moet bij een client een katheter verwisseld worden... zou jij dat willen doen?'. 'Natuurlijk', reageer ik. Daarna vraag ik door: waarom heeft de client een katheter? Waarom moet deze nu worden verwisseld? Is er een opdracht van de arts aanwezig? Het blijkt te gaan om een vrouw die nog maar kort te leven zal hebben. De schatting is een paar dagen. De huidige katheter is verstopt en moet daarom worden verwisseld. Het klinkt als een eitje, ik heb immers de dag ervoor nog een katheter verwisseld. Maar helaas, niks bleek minder waar....

Read more

‘Dankjewel voor de afgelopen dagen’

Ik zie twee jongens van een jaar of tien druk in de weer met een pakket kindervuurwerk. Allebei goed ingepakt met een sjaal en een muts op, een aansteeklont in de hand. Ze rennen hard weg als de lont van het rotje brand en staan na de knal te springen van blijdschap. Het is een mooi gezicht, herkenbaar ook. Vroeger was ik net zo. Met een glimlach op mijn gezicht rij ik verder. Linksaf, eerste huis rechts, en ik ben er....

Read more

‘Stress en vermoeidheid’

Een paar dagen na zijn overlijden, ga ik met haar in gesprek. Ze kon er goed over praten. Het gemis was groot, maar ze zag in dat het zo beter was. Hij had niet geleden en dat was het belangrijkste. Ze viel in een groot gat, al haar mantelzorgtaken waren opeens verdwenen....

Read more