Skip to content

Posts from the ‘Palliatief terminale zorg’ Category

‘Het is goed zo voor ons pap’

Hij ontving pas een week thuiszorg van ons team. Daarvoor had hij ook al wel thuiszorg, maar hij was overgestapt van aanbieder. Het is altijd even wennen en afstemmen op elkaar in het begin. Ik was er inmiddels drie keer geweest en we kregen snel een goede band. Ik schrok toen zijn zoon belde. Hij had nog een hersenbloeding gehad. We hadden het er in die eerst week al over gehad dat dit zou kunnen gebeuren. En dat hij dan niet meer naar het ziekenhuis wilde. Thuisblijven, met zoveel mogelijk comfort, dat was zijn wens. De huisarts voorzag in deze wens en stuurde hem niet meer naar het ziekenhuis. De medicatie werd herzien en er werd gestart met pijnstilling. Alles om het comfort te bevorderen....

Read more

‘Niet onderzoeken is ook een optie’

Morgen, 12 oktober, is het de dag van de palliatieve zorg. Daar sluit ik natuurlijk graag op aan met een passend verhaal!

Read more

‘Ik was zo bang…’

De griep heerste al een tijdje. Zelf had ik de griep dit jaar al gehad en na een paar dagen was ik weer op de been. Echter waren er ook een aantal clienten geveld door de griep. Zo ook een vrouw die nog samen met haar man woonde, aan de rand van het dorp. Allebei hadden ze griep. Hij lag boven in bed, zij beneden in een bed in de woonkamer. Het lukte haar niet goed om uit bed te komen. De griep had haar uitgeput, evenals het vele braken de afgelopen dagen. Inmiddels begon de medicatie tegen de misselijkheid goed te werken en ook de diarree werd langzaam minder. Echter was ze er nog niet goed bovenop, niet alleen fysiek, maar ook geestelijk had ze een flinke klap gehad....

Read more

‘Ik zal het lijden van de zorgvrager verlichten’

Het begin van de nacht was rustig verlopen. Ze sliep rustig, haar man lag naast haar. Halverwege de nacht veranderde dat. Het slaapmiddel dat mijn collega haar de vorige avond had gegeven, werkte niet voldoende. Ze werd onrustig en ze wilde, over het bedhek heen, uit bed klimmen. Staan lukte haar al weken niet meer, laat staan lopen. Haar man pakte haar daarom stevig vast en probeerde haar zo goed en zo kwaad als het ging in bed te houden. Na een minuut of vijf werd ze rustiger en sliep ze verder....

Read more

‘Wilt u liever een dun laken?’

Het is een warme zomerdag, ruim 35 graden. Ik ben weer aan het werk, na mijn vakantie en wordt meteen uit mijn vakantiegevoel getrokken door een ongerust telefoontje van mijn collega. Ze is bij een vrouw van in de tachtig met uitgezaaide kanker. Ze vertelt me dat de vrouw koorts en een hele lage bloeddruk heeft. De vrouw eet al een tijdje niet meer en brengt steeds meer tijd van de dag in bed door. Ik stem met mijn collega af dat ik eraan kom….

Read more

‘Ik ben palliatief, nog niet terminaal’

'Ik ben palliatief, nog niet terminaal', zei ze door de telefoon. Oke, ze zal dus vermoedelijk binnen een jaar overlijden, maar nog niet binnen drie maanden. Ik belde om een afspraak te maken voor een huisbezoek. De huisarts had aangegeven dat hij wilde dat er zo snel mogelijk een wijkverpleegkundige langs kwam bij de vrouw. Ze woont samen met haar partner, die flink wordt belast door de toenemende zorgvraag van haar. Zij heeft hartproblemen. Hierdoor is ze bij iedere stap of beweging benauwd. Tijdens het telefoongesprek vertelt ze dat ze verwacht binnen afzienbare tijd volledig in bed te moeten blijven en niet meer uit bed te kunnen komen. Ze is in de afgelopen paar jaar flink afgevallen en eet of drinkt nog maar nauwelijks….

Read more

‘Wat mag er allemaal mee?’

Al een half jaar ontving hij thuiszorg van ons. De thuiszorg was gedurende het half jaar uitgebreid. Nu kwamen we er twee keer per dag. Iedere keer als ik hem zag, vond ik dat hij hard achteruit ging. We hadden het vrijwel wekelijks over de dood. Over wat hij zou willen, over euthanasie, over het vastleggen van zijn wensen en over waar hij zou willen overlijden. Daarnaast praatten we ook over hele andere dingen: hij vertelde me hoe zijn leven was geweest. Soms praatten we ruim een uur, waarna hij me steevast bedankte en vermoeid zijn bed in kroop. Het kostte hem zichtbaar meer moeite en ik had met hem te doen. Hij had alles voor na zijn dood al geregeld en was er klaar voor, zo zei hij zelf.

Read more

‘Sorry voor net he’

Ze was boos, waarom wist ik nog niet. Ze wilde me niet binnen laten. Terwijl ik haar probeer te overtuigen, zet ik subtiel mijn voet tussen de deur, zodat ze deze niet dicht kan duwen.

Ze is al een jaar in zorg bij ons. In het begin hielp ik haar meerdere keren per week, als enige. Ze wantrouwde de wereld. Zo ook de thuiszorg. Ik had een ingang gevonden, waardoor ik haar wel mocht verzorgen. Na de eerste paar weken, introduceerde ik een collega en langzaam werd de zorg opgebouwd. Ze vertrouwde me en vertelde me veel over wat haar bezig hield....

Read more

‘Ik ga hem missen, als hij er niet meer is’

Hij heeft een tijd geleden een hersenbloeding gehad. Het gevolg was duidelijk: een halfzijdige verlamming en een spraakgebrek. Hij denkt dat hij volledige zinnen uitspreekt, maar in werkelijkheid brabbelt hij. Er komt af en toe een keer een verstaanbaar woord: zijn voornaam, of het woord 'ja'. Voor de rest is het voor mij onverstaanbaar.

Read more

‘Hey! Jou ken ik uit de krant!’

'Hey! Jou ken ik uit de krant!', zegt de vriendelijk lachende ambulanceverpleegkundige, zodra hij het huis binnen stapt. Enige tijd geleden was een foto van me gebruikt voor een advertentie van de RSZK.

Read more